تأسیسات پتروشیمی، لوکیشن اینستاگرامی شد؛ مسئول تبعات امنیتی کیست؟

در شرایطی که حفاظت از اطلاعات و زیرساخت‌های حیاتی صنعت نفت و پتروشیمی باید با بالاترین سطح حساسیت انجام شود، حضور برخی بلاگرها در مجتمع‌های پتروشیمی آسیب‌دیده و تصویربرداری از بخش‌های مختلف این تأسیسات، یک سؤال جدی را پیش روی مدیران قرار داده است: چه کسی مجوز داده و چه کسی مسئول تبعات احتمالی انتشار این تصاویر است؟

به گزارش انرژی گویا، بر اساس اطلاعات رسیده، مدیران برخی شرکت‌های پتروشیمی اخیراً برای نمایش خسارت‌های واردشده در جنگ اخیر و روند بازسازی، از تعدادی بلاگر مطرح دعوت کرده‌اند تا وارد این مجموعه‌ها شده و از بخش‌های مختلف عکس و فیلم تهیه کنند.

اصل اطلاع‌رسانی درباره خسارت‌ها و روند بازسازی قابل دفاع است؛ اما آیا برای ورود این افراد به تأسیسات حساس، محدوده مشخصی تعیین شده بود؟ چه کسی تصاویر را قبل از انتشار بررسی کرده و آیا اصلاً چنین نظارتی وجود داشته است؟

پتروشیمی مرکز خرید، نمایشگاه یا لوکیشن تولید محتوای اینستاگرامی نیست که بتوان برای افزایش بازدید و تولید محتوای جذاب، دوربین را به هر نقطه‌ای برد.

تصاویر تجهیزات، خطوط، واحدهای عملیاتی، نقاط آسیب‌دیده، مسیرهای دسترسی و جزئیات فرآیند بازسازی، ممکن است حاوی اطلاعاتی باشد که انتشار عمومی آنها، آن هم در فضای مجازی و خارج از کنترل مجموعه، تبعات امنیتی به همراه داشته باشد.

مسئله، اعتماد یا بی‌اعتمادی به یک بلاگر خاص نیست؛ مسئله، اصل دسترسی افراد غیرضروری به زیرساخت‌های حساس کشور است.

وقتی تصاویر با تلفن همراه شخصی ثبت و در فضای مجازی منتشر می‌شود، چه تضمینی وجود دارد که فایل اصلی، نسخه‌های ذخیره‌شده یا تصاویر منتشرنشده در اختیار افراد دیگر قرار نگیرد؟ چه کسی مسئول کنترل بازنشر و استفاده‌های بعدی از این محتواست؟

مدیران عامل شرکت‌هایی که چنین دسترسی‌هایی را ایجاد کرده‌اند باید شفاف پاسخ دهند:

• چه ضرورتی برای حضور بلاگرها در تأسیسات وجود داشته است؟
• آیا روابط عمومی‌های رسمی صنعت پتروشیمی توان تهیه گزارش و تصویر از روند بازسازی را ندارند؟
• آیا حراست و حفاظت فیزیکی شرکت‌ها برای ورود و تصویربرداری مجوز صادر کرده‌اند؟
• چه نهادی محدوده تصویربرداری را تعیین و محتوای تولیدشده را پیش از انتشار بررسی کرده است؟

و مهم‌تر از همه:

• اگر انتشار این تصاویر تبعاتی داشته باشد، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟

اگر مدیران از مخاطرات احتمالی چنین اقدامی اطلاع داشته و با این حال اجازه دسترسی گسترده داده‌اند، موضوع نیازمند پاسخگویی جدی است؛ و اگر از چنین مخاطراتی بی‌اطلاع بوده‌اند، این مسئله از آن هم نگران‌کننده‌تر است.

صنعت پتروشیمی بخشی از زیرساخت حیاتی کشور است؛ این تأسیسات محل آزمون‌وخطای رسانه‌ای، تبلیغات شخصی یا رقابت برای تولید محتوای وایرال نیست.

انتظار می‌رود وزارت نفت، شرکت ملی صنایع پتروشیمی و نهادهای مسئول، بدون ملاحظه و تعارف، نحوه ورود افراد خارج از مجموعه، مجوزهای صادرشده، محدوده تصویربرداری و فرآیند تأیید و انتشار این تصاویر را بررسی و برای افکار عمومی روشن کنند.

در تأسیسات حساس، یک سؤال همیشه باید قبل از «چقدر دیده می‌شویم؟» مطرح شود: «چه چیزی را نباید نشان بدهیم؟»