افزایش ظرفیت تولید نفت میدان شادگان به بیش از ۱۱۵ هزار بشکه در روز
ظرفیت تولید نفت میدان شادگان، یکی از میدانهای مهم تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، با اجرای موفقیتآمیز طرح توسعه و بهرهبرداری به شکل قابل توجهی افزایش یافت. تولید روزانه نفت این میدان از حدود ۹۸ هزار بشکه به بیش از ۱۱۵ هزار بشکه رسید که نشاندهنده رشد ۱۷ هزار بشکهای در ظرفیت تولید […]
ظرفیت تولید نفت میدان شادگان، یکی از میدانهای مهم تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، با اجرای موفقیتآمیز طرح توسعه و بهرهبرداری به شکل قابل توجهی افزایش یافت. تولید روزانه نفت این میدان از حدود ۹۸ هزار بشکه به بیش از ۱۱۵ هزار بشکه رسید که نشاندهنده رشد ۱۷ هزار بشکهای در ظرفیت تولید روزانه است.
به گزارش انرژی گویا، رامین حاتمی، مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، اعلام کرد که تست دستیابی به تولید هدفگذاریشده در چارچوب قرارداد طرح توسعه میدان شادگان از تاریخ ۱۹ شهریور ۱۴۰۵ آغاز و در ۶ مهرماه همان سال با موفقیت به پایان رسید. این تست توانست هدف تعیینشده برای افزایش تولید به بیش از ۱۱۵ هزار بشکه نفت در روز را محقق کند. وی این موفقیت را دستاورد مهمی در مسیر توسعه میدان شادگان دانست که به تحقق اهداف مرحله نخست پروژه و همچنین تقویت روند سرمایهگذاری و فعالیتهای توسعهای در این میدان کمک کرده است.
در جریان اجرای این طرح، اقدامات اساسی متعددی صورت گرفته است که از جمله آنها میتوان به احداث و راهاندازی خط انتقال زیرزمینی ۱۶ اینچ نفت خام به طول ۴۱ کیلومتر، نصب تفکیکگر جدید در کلاستر شادگان، ارتقای سیستم اندازهگیری جریان نفت تولیدی در واحد بهرهبرداری مارون ۴، و نصب سیستم اندازهگیری جرمی در واحد بهرهبرداری مارون ۳ برای نخستین بار در سطح مناطق نفتخیز جنوب اشاره کرد. همچنین، حفاری و راهاندازی چاه شادگان-۳۸ و تعمیر چاه شادگان-۱۰ به روش کنارگذر از دیگر اقدامات کلیدی این طرح بودهاند.
مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب ضمن قدردانی از تلاشهای کارکنان این شرکت، بهویژه تیم پروژه، اعضای کارگروه مدیریت مشترک طرح (JMC)، شرکت بهرهبرداری نفت و گاز مارون و نمایندگان شرکت ملی نفت ایران، این موفقیت را نتیجه همکاری و هماهنگی موثر میان تمامی عوامل اجرایی دانست.
میدان نفتی شادگان، واقع در جنوب غربی شهرستان اهواز، یکی از میدانهای مهم تحت مدیریت شرکت بهرهبرداری نفت و گاز مارون است. این میدان که در سال ۱۳۴۷ کشف و از سال ۱۳۶۷ وارد مرحله بهرهبرداری شد، دارای سازندهای بنگستان و آسماری بوده و از ظرفیتهای قابل توجهی برای توسعه بیشتر برخوردار است.
دیدگاه تان را بنویسید