تولید زودهنگام گاز از میدان «پازن»؛ گامی کلیدی در افزایش ظرفیت انرژی ایران

در سال گذشته، دو میدان گازی مهم در جنوب ایران تحت نام‌های «پازن» و «تخته» کشف شدند که به گفته کارشناسان، این کشفیات از بزرگ‌ترین یافته‌های گازی جهان در بازه اخیر محسوب می‌شوند. میدان گازی پازن، واقع در جنوب استان فارس و با وسعت ۲۲ کیلومتر مربع، در فاصله ۲۱ کیلومتری شهر جم قرار دارد و نزدیکی آن به منطقه پارس جنوبی، امکان بهره‌برداری سریع‌تر را فراهم می‌کند. حجم گاز درجای این میدان حدود ۲۹ تریلیون فوت مکعب برآورد شده که ۱۹ تریلیون فوت مکعب آن قابل استحصال است. علاوه بر این، وجود حدود ۲۰۰ میلیون بشکه نفت در لایه‌های نفتی این میدان نیز شناسایی شده است و بررسی‌های تکمیلی برای توسعه این بخش در جریان است.

به گزارش انرژی گویا، توسعه میدان پازن به صورت مرحله‌ای برنامه‌ریزی شده و تولید زودهنگام گاز پیش از تکمیل کامل طرح توسعه در دستور کار قرار دارد. عملیات اجرایی این میدان از اسفند سال گذشته آغاز شده و فعالیت‌های اجرایی از جمله ساخت موقعیت چاه‌ها و جاده‌های دسترسی در حال انجام است. طبق برنامه‌ریزی‌ها، تولید گاز از این میدان حداکثر دو سال پس از تنفیذ قرارداد آغاز خواهد شد. در مرحله اول، گاز تولیدی به پالایشگاه فجر جم منتقل شده و پس از فرآوری به شبکه انتقال گاز کشور تزریق می‌شود.

میدان گازی تخته نیز که در جنوب استان فارس قرار دارد، با کشف ۷۵۰۰ میلیارد فوت مکعب گاز درجای قابل برداشت، به عنوان یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ اکتشافی در ایران شناخته می‌شود. با وجود چالش‌های اجرایی در شرایط جنگی کشور، حفاری چاه اول این میدان تا عمق ۴۹۰۳ متر انجام شده است و اطلاعات اولیه نشان می‌دهد که لایه‌های عمیق‌تر این میدان نیز دارای ذخایر گازی قابل توجهی هستند. برنامه‌ریزی برای حفاری چاه‌های جدید در این میدان در حال انجام است.

سرمایه‌گذاری در میدان پازن بیش از یک میلیارد دلار برآورد شده است و با توجه به ارزش اقتصادی بالای ذخایر گاز و میعانات گازی این میدان، اجرای موفقیت‌آمیز این طرح می‌تواند سهم قابل توجهی در کاهش ناترازی انرژی کشور داشته باشد. همچنین، ظرفیت اقتصادی میدان تخته با احتساب گاز و میعانات گازی آن حدود ۴۰ میلیارد دلار تخمین زده شده است.

مدیر اکتشاف شرکت ملی نفت ایران، سید محی‌الدین جعفری، تأکید کرده است که این کشفیات نه تنها به افزایش ذخایر انرژی کشور کمک می‌کنند، بلکه پشتوانه‌ای استراتژیک برای آینده صنعت انرژی ایران به شمار می‌روند. با این حال، توسعه کامل این میدان‌ها و بهره‌برداری از ظرفیت‌های آنها نیازمند مدیریت بهینه مصرف انرژی در شرایط کنونی است.