فرمول افزایش مستمری بازنشستگان نفت زیر ذره‌بین رفت

جمعی از بازنشستگان صنعت نفت در نامه‌ای خطاب به وزیر نفت و مسئولان صندوق بازنشستگی صنعت نفت، خواستار بازنگری جدی در میزان و نحوه افزایش سالانه مستمری‌ها شدند و تأکید کردند که افزایش ثابت ۱۰ درصدی، با توجه به رشد هزینه‌های مسکن، درمان، خوراک و سایر نیازهای ضروری، لزوماً به معنای حفظ قدرت خرید بازنشستگان نیست.

به گزارش انرژی گویا، جمعی از بازنشستگان صنعت نفت در نامه‌ای خطاب به محسن پاک‌نژاد، وزیر نفت، و جمعی از مسئولان صندوق بازنشستگی صنعت نفت، خواستار بازنگری جدی در میزان و شیوه افزایش سالانه مستمری بازنشستگان شدند.

در این نامه که به امضای جمع کثیری از بازنشستگان صنعت نفت رسیده، آمده است که افزایش سالانه مستمری‌ها بر اساس ضوابط و سازوکارهای موجود، از جمله موضوع شایستگی و افزایش ۱۰ درصدی، انجام می‌شود؛ اما با توجه به شرایط اقتصادی و معیشتی، بازنگری در این شیوه و میزان افزایش ضروری به نظر می‌رسد.

بازنشستگان در بخشی از نامه خود با طرح این پرسش که آیا افزایش ۱۰ درصدی سالانه می‌تواند پاسخگوی رشد هزینه‌های زندگی باشد، تأکید کرده‌اند که وقتی رشد هزینه کالاها و خدمات ضروری از میزان افزایش مستمری بیشتر باشد، افزایش اسمی حقوق الزاماً به معنای افزایش واقعی درآمد و قدرت خرید نیست.

به اعتقاد نویسندگان نامه، کفایت افزایش مستمری باید بر اساس قدرت خرید واقعی و تغییرات هزینه سبد معیشت بازنشستگان ارزیابی شود و نمی‌توان صرفاً به یک درصد ثابت و یکسان برای افزایش سالانه اکتفا کرد.

در ادامه این نامه، افزایش هزینه‌های مسکن، درمان، دارو، مواد غذایی، حمل‌ونقل، خدمات و قبوض از جمله عوامل فشار بر معیشت بازنشستگان عنوان شده است. نویسندگان همچنین تأکید کرده‌اند که افزایش هزینه‌های درمان و دارو برای بخشی از بازنشستگان، فشار بیشتری بر مخارج ماهانه آنان وارد کرده است.

بازنشستگان صنعت نفت همچنین نسبت به فرسایش تدریجی قدرت خرید مستمری‌ها هشدار داده‌اند و نوشته‌اند که فاصله میان میزان افزایش مستمری و رشد هزینه‌ها، در طول سال‌ها به شکل انباشته اثر می‌گذارد و هر سال جبران‌نشدن بخشی از افزایش هزینه‌ها می‌تواند پایه قدرت خرید سال‌های بعد را نیز تضعیف کند.

در بخش دیگری از این نامه آمده است که بازنشستگان صنعت نفت سال‌ها در خدمت صنعت و کشور بوده‌اند و انتظار دارند در سیاست‌گذاری مربوط به حقوق و مزایای آنان، شرایط اقتصادی روز و کاهش قدرت خرید نیز مورد توجه قرار گیرد.

نویسندگان نامه پیشنهاد کرده‌اند در تعیین میزان افزایش مستمری، شاخص‌هایی همچون نرخ تورم، تغییرات هزینه سبد معیشت، هزینه‌های درمان و تفاوت شرایط اقتصادی گروه‌های مختلف بازنشستگان به صورت هم‌زمان مورد بررسی قرار گیرد.

همچنین پیشنهاد شده است برای بازنشستگانی که به دلیل هزینه‌های درمانی یا سطح پایین‌تر دریافتی، آسیب‌پذیری بیشتری دارند، حمایت‌ها و تمهیدات جبرانی مؤثرتری در نظر گرفته شود.

در پایان نامه، از مسئولان وزارت نفت و صندوق بازنشستگی صنعت نفت خواسته شده است موضوع بازنگری اساسی در میزان و نحوه اعمال افزایش سالانه مستمری‌ها در جلسات مدیریتی و کارشناسی مطرح شود و برای آن راهکارهای عملی در نظر گرفته شود.

بازنشستگان امضاکننده این نامه معتقدند توجه جدی به این موضوع می‌تواند به حفظ شأن و آرامش خاطر بازنشستگان صنعت نفت و جلوگیری از کاهش بیشتر قدرت خرید آنان کمک کند.

نویسنده: محمدرضا سهرابی