ارتباط ورزش و طول عمر بیماران سرطانی؛ یافته جدید پژوهشگران

نتایج یک بررسی گسترده روی بیش از ۸۴۰۰ بیمار مبتلا به سرطان نشان می‌دهد فعالیت ورزشی منظم می‌تواند با کاهش خطر مرگ و بازگشت بیماری همراه باشد. بر اساس این پژوهش، بیمارانی که در برنامه‌های ورزشی شرکت داشتند، در طول دوره پیگیری با ۲۳ درصد خطر کمتر مرگ مواجه بودند.

به گزارش انرژی گویا، ورزش تنها برای کاهش خستگی و ارتقای کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان توصیه نمی‌شود و یافته‌های جدید نشان می‌دهد فعالیت بدنی منظم ممکن است نقش مهم‌تری در روند درمان و پیامدهای بلندمدت این بیماران داشته باشد.

پژوهشگران برای بررسی این موضوع، نتایج ۲۱ کارآزمایی بالینی را که در مجموع بیش از ۸۴۰۰ بیمار سرطانی را دربر می‌گرفت، مورد بررسی قرار دادند. در بخشی از این مطالعات، بیماران در برنامه‌های ورزشی تحت نظارت قرار داشتند که شامل تمرینات هوازی، قدرتی یا ترکیبی از این دو نوع فعالیت بود.

مقایسه نتایج نشان داد در دوره پیگیری که به‌طور متوسط حدود پنج سال ادامه داشت، خطر مرگ در بیمارانی که در برنامه‌های ورزشی مشارکت کرده بودند، ۲۳ درصد کمتر از سایر بیماران بود. همچنین احتمال بازگشت سرطان پیش از مرگ نیز در این گروه ۱۷ درصد کاهش داشت.

بررسی‌ها نشان داد اثرات مثبت ورزش در برخی گروه‌ها بیشتر مشاهده شده است؛ از جمله بیماران مبتلا به سرطان در مراحل اولیه، افرادی که تمرینات هوازی انجام می‌دادند و بیمارانی که حداقل ۷۰ درصد جلسات برنامه ورزشی خود را تکمیل کرده بودند.

به گفته پژوهشگران، یکی از توضیحات احتمالی برای این نتایج می‌تواند تأثیر ورزش بر عملکرد سیستم ایمنی بدن باشد. افزایش جریان خون در بافت‌های توموری نیز ممکن است به رسیدن بهتر درمان‌های ضدسرطان به تومور و افزایش اثربخشی آنها کمک کند.

با این حال، نتایج این پژوهش باید با در نظر گرفتن برخی محدودیت‌ها تفسیر شود. بخش قابل توجهی از شواهد بررسی‌شده مربوط به بیماران مبتلا به سرطان سینه بوده و نوع، شدت و مدت برنامه‌های ورزشی در مطالعات مختلف یکسان نبوده است.

به همین دلیل، پژوهشگران تأکید دارند برای مشخص شدن بهترین نوع ورزش، میزان شدت و مقدار فعالیت بدنی مناسب برای انواع مختلف سرطان، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.

با وجود این محدودیت‌ها، یافته‌های این بررسی نشان می‌دهد ورزش برنامه‌ریزی‌شده می‌تواند به‌عنوان یکی از اجزای مراقبت حمایتی از بیماران مبتلا به سرطان مورد توجه قرار گیرد؛ البته نوع و میزان فعالیت ورزشی باید متناسب با شرایط هر بیمار و با نظر تیم درمان تعیین شود.