افت شدید سطح آب راین زنجیره تأمین پتروشیمی اروپا را با بحران مواجه کرد

کاهش چشمگیر سطح آب رودخانه راین، که یکی از مهم‌ترین شریان‌های حمل‌ونقل مواد اولیه و محصولات پتروشیمی در اروپا محسوب می‌شود، زنجیره تأمین صنایع پتروشیمی این منطقه را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است. کاهش سطح آب این رودخانه در هفته‌های اخیر نه‌تنها ظرفیت حمل‌ونقل آبی را به شکل قابل‌توجهی کاهش داده، بلکه هزینه‌های لجستیک را افزایش داده و فشار مضاعفی بر عرضه محصولات پتروشیمی اعمال کرده است.

به گزارش انرژی گویا، سطح آب رودخانه راین در نقطه حساس Kaub، که یکی از مهم‌ترین نقاط اندازه‌گیری سطح آب در این مسیر است، به ۱۱ سانتی‌متر رسیده است. این رقم در مقایسه با سه ماه پیش که حدود ۱۰۵ سانتی‌متر بود، سقوط قابل‌توجهی را نشان می‌دهد. کاهش شدید سطح آب باعث شده تا بارج‌هایی که وظیفه حمل مواد اولیه و محصولات پتروشیمی را بر عهده دارند، با محدودیت ظرفیت مواجه شوند. در نتیجه، بخشی از محموله‌ها به مسیرهای ریلی و جاده‌ای انتقال یافته که این مسیرها نیز به دلیل محدودیت ظرفیت، توان جبران کامل حمل‌ونقل رودخانه‌ای را ندارند.

این بحران بیشترین تأثیر را بر بازارهای بوتادین و پروپیلن، که دو محصول کلیدی در صنعت پتروشیمی هستند، گذاشته است. محدودیت در انتقال این محصولات و مواد اولیه موردنیاز باعث شده تا برخی از تولیدکنندگان بزرگ شیمیایی در آلمان با افزایش هزینه‌های عملیاتی و چالش‌های تأمین خوراک مواجه شوند. علاوه بر این، تحلیلگران هشدار داده‌اند که اگر شرایط کم‌آبی ادامه یابد، فشار بر عرضه این محصولات در سه‌ماهه چهارم سال تشدید خواهد شد و می‌تواند منجر به کمبود در بازار و افزایش هزینه‌های تحویل شود.

رودخانه راین نقش کلیدی در تأمین مواد اولیه و انتقال محصولات پتروشیمی میان منطقه آمستردام–روتردام–آنتورپ و مراکز صنعتی آلمان ایفا می‌کند. شهرهایی مانند لودویگسهافن، کلن، لورکوزن و وسلینگ که میزبان برخی از بزرگ‌ترین تأسیسات شیمیایی اروپا هستند، به این شبکه حمل‌ونقل وابسته‌اند. کاهش سطح آب این رودخانه، جریان مواد اولیه و محصولات پتروشیمی را به‌شدت مختل کرده و هزینه‌های لجستیک را برای شرکت‌های فعال در این حوزه افزایش داده است.

با توجه به پیش‌بینی‌های هواشناسی مبنی بر تداوم شرایط خشکسالی در این منطقه، شرکت‌های پتروشیمی اروپا ممکن است ناگزیر به استفاده بیشتر از مسیرهای جایگزین نظیر حمل‌ونقل ریلی و جاده‌ای شوند. با این حال، این مسیرها نیز از نظر ظرفیت محدود بوده و توانایی جبران کامل حمل‌ونقل رودخانه‌ای را ندارند. این مسئله می‌تواند در ماه‌های آینده به افزایش هزینه‌های لجستیکی و اختلال بیشتر در عرضه محصولات پتروشیمی در بازار اروپا منجر شود.